கடும் மழை

அந்த மேகங்களுக்குள்தான் ஒளிந்திருந்தது

உன் கடும் மழை
கருமை சுமந்து நீ
உடலெங்கும் வன்முறை நிகழ்த்தியபோது
இதயம் மட்டுமே நனைந்தது..
எச்சரிக்கை மின்னல்களிலும்
செவியறைந்த இடிகளிலும்
குடைகள்
என்னைத்தான் குற்றம் சொல்கின்றன!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

இடைவெளியின் மெல்லிய மௌனத்தினூடே

இளைப்பாற அமர்ந்த
ஓர் இடைவெளியின் மெல்லிய மௌனத்தினூடே
உன் வருகை
என்னை நிமிரச் செய்கிறது...
சொல்லிக்கொள்ளாமல் நகர்ந்த வார்த்தைகளின்
நகரல்களில்
உனக்கும் எனக்கும் பங்கில்லையென
மறுக்க முடியவில்லை..

நாள்காட்டிகள் மட்டும் கிழியவில்லையென
உன் முகரேகைகள் காட்டுகின்றன..
ஆங்காங்கே சில வெள்ளிக்கம்பிகள்
உன் கருத்த கூந்தலினூடே……

என்னையும் ஏதோ ஒரு வகையில்
நீ ஒப்பீடு செய்திருக்கலாம்..
ஒரு புன்முறுவலின் தழுவலில்
விரல்கள் ஒரு முடிவு எழுதுகையில்
மீண்டும் நிகழ்கிறது
நம் பிரிவு..

#முனியாண்டி_ராஜ்.

புரட்சியின்_நிறம்

#புரட்சியின்_நிறம்
===•••===•••===
இங்குச் சிந்திய இரத்தம்
உன் மதம்சார்ந்ததாக இல்லாமல்
இருக்கலாம் 
அது மனிதம் சிந்திய இரத்தம்
கதறும் ஓலங்களின் ஒலி
உன் மொழியற்றதாக இருக்கலாம்
ஒரு மானுடக் குரல்வளை நெரிக்கப்படும்மோதெல்லாம்
நெறிகளின் ஏடுகள் கிழிக்கப்படுகின்றன..
வலி மனிதனின் மொழி

பாதைகளை
உன் வழிபாடுகளுக்கு ஏற்றபடி
அமைத்துக்கொண்ட பிறகு
சொர்க்கமும் நரகமும்
உன்னால்தான் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன
உன் வேதநூல் எழுத்துகளின் அரிச்சுவடி
ஆணியெழுத்துகளோ
சித்திர எழுத்துகளாகவோ தான் அமையும்
வரலாறுகளை ஆழ்ந்துவிட்டு
வாழ்க்கைக்குள் வா...

சிதறி விழும் சதைகளுக்காகவும்
அறுந்துவிழும் கழுத்துகளுக்காகவும்
புரண்டுவிழும் உடல்களுக்காகவும்
பொங்கிப் பீய்ச்சியடிக்கும் குருதிக்காகவும்
நிலையறும் தாய்களுக்காகவும்
உணவிழந்த குழந்தைக்காகவும்
கண்டம் விட்டு
கடல் தாண்டி
உன் விழிகளிலும் போராட்டம்
மனிதம் ஏந்தி!

புரட்சியின் நிறம்
சிவப்பாகவே இருந்துவிட்டுப் போகட்டும்
உன்
மனதுக்குள் கறுப்புப் படியாத வரை!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

அதுவரை .....

அதுவரை .....
===•••===•••
அதுவரை
அந்த மழை பிடித்திருந்தது
ஓர் இளங்குளிரை மெதுவாக 
உடலுக்குள் நுழைத்து
இதமான ஒரு சாரலில்
உடலின் ஓரங்கள் மட்டும் நனைத்து
கள்ளமில்லா ஓர் உறக்கத்திற்கு
கண்களை அழைத்து
அதைவிட....
காதலற்ற ஓர் உரசலில்
உன்னுடன் நடக்க வைத்து
முரண்டு பிடிக்கும் ஓர் வரியை
கவிதைக்குள் இழுத்து வைத்ததுபோல்!

அதுவரை
அந்த மழை பிடித்திருந்தது..
சூரியப் பார்வையின் மத்தியில்
திடீரெனப் பெய்து
குடை நோக்கிப் பாயும்
கூட்டம் நடுவே
உன் விழி நோக்கி நகர்ந்த
இதயத்தினூடே....
ஒற்றைக் குடையில் உடலிடுக்கி
யாரோ ஒருவருடன்
நீ நடந்து போகும் வரை!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

அதன் பசி வேறு ....

அதன் பசி வேறு ....

===•••===•••===••
அது
பசிக்காக காத்திருந்தது என்றால்
நான் நம்ப மாட்டேன்
ஓர் எலும்புத் துண்டைக்
கௌவிக் கொண்டு வாலாட்டும் அளவு
அது தரங்குறைந்த பிறப்பல்ல
மிஞ்சிக் கழியும் எச்சில் உணவில்
சப்புக் கொட்டும் நாக்கல்ல அது
மழையிலும் வெயிலிலும் ஒண்டிப்படுத்து
வாழ்நாள் கழிக்கும் உயிராகவும்
இருக்காது......
கல்லெடுக்க குனியும் பாவனைகளில்
மிரள்வதுபோல் அது மிரள்வதேயில்லை....
ஏனைய சகாக்களோடு
அது வீரமாகத் திரிவதுமில்லை..
கூட்டங்களில்
அது வாலாட்டுபவையாக மட்டும் நடமாடுவதுமில்லை..

பிறவிகளில் அது
தப்பிப் பிறந்தவையாகத்தான்
அது இருக்க முடியும்..
ஒரு தலைமைக்கு
அதன் வாலை இப்பொழுதே
தயார் படுத்தியிருக்கவும் கூடும்
கூரிய பற்களில்
அதன் குருதிக்கறையை
நாக்கால் வழித்தே சுகம் கண்டிருக்கலாம்

அதன் வேட்டை ஒற்றைத் துண்டல்ல..
ஒரு யானையின் பசியென
நீங்கள் உணருங்கால்..
நீங்களே உணவாக மாறியிருக்கலாம்!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

பாரதி

அவன் மீசையின் வீரியத்தில்
முளைத்தன 
விடுதலைகளின் தீப்பொறிகள்
மைதொட்டு எழுதினோர் மத்தியில்
அவன்
மெய்தொட்டே எழுதினான்
எழுத்துகளில் தீ வைத்தவன்
அவன்..
பற்றி எரிந்தவை
வாழ்வின் ஒளிக்கப்பட்ட தீண்டாமைகள்
கவிதையை இரசித்தவர் முன்னே
அவன்
கவியென்னும் வளையத்துள்
வாழ்ந்து காட்டியவன்
கவிதைகளைத் துரத்தி
விலங்குகளுடன் காவல்துறையை
அலைய வைத்தவன்
அவனாகத் தான் இருக்க முடியும்
நெஞ்சில் உரமும் நேர்மைத் திறமுமென
கோழையைச் சாடியவன்
மீசைக்குத் துமுக்கிகள் அஞ்சுமாயென
ஆங்கில ஏதாதிபத்தியத்தைக்
கேட்டுக் கொண்டு வாருங்கள்
அதுவரை ....
மற்றவர் மீசை
வளைந்தே இருக்கட்டும்!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

துளிப்பா 07

இல்லம் வந்தடைந்ததும்
இதயம் கனத்தே அழுதது 
இரப்பவன் குரல் 
====••••===•••===•••===•••===•••==
உழைத்தவன் பணம்
உண்டியல் சந்தில் விழுந்தது
கடவுளுக்குக் கையூட்டாக
======•••===•••====••••=====•••••
இறுதிப் பயணத்தில்
இலையில் ஒட்டிய பனித்துளி
மரணம்
====••••===••••===••••====••••====

#முனியாண்டி_ராஜ்.

விழிகளில் நீ இறக்கிய
ஒற்றைப் புன்னகையில்
என்னுள் இறங்குகிறது ...
மெல்லக் கொல்லும் விஷம்...

#முனியாண்டி_ராஜ்.

பிரிவு என்பது எளிதல்ல...

பிரிவு என்பது எளிதல்ல...
===•••===•••===•••==
ஒரு கடுந்தவத்திற்குப் பின்
உன் பிரிவினைச் சுமக்கும் கனத்தில்
மனதைத் தேற்றி வருகிறேன் 
கிளையிலிருந்து உதிரும்
இலை போலன்றி..
நீரினை நீங்கும் நுரை போலன்றி..
மலையினின்று நழுவும் அருவிகள் போலன்றி..
இருளில் மறையும் நிழல் போலன்றி
அவ்வளவு எளிதாக
அது இருப்பதில்லை போலும்..

சட்டெனத் திரும்பும் மனவெளிகளில்
உன்னை வெறுமையில் காண்பதும்
சாலைகளில் சறுக்கும் மரங்களைப் போல்
நீ மறைந்தோடுவதும்
கவிதைகளில் ஏதோ ஒருவரியில்
நீ கடந்து செல்வதும்
சட்டைப் பொத்தான்களில் ஏதோவொன்றில்
நீ சிக்கிக் கொண்டிருப்பதும்
இரவின் கனத்த மௌனங்களில்
அறியாமல் விழிகள் கரைவதும்
இப்படி...
நீண்டு கொண்டே போகும் பட்டியலில்
கொஞ்சம் விடுபட முயன்று

பிரிவுகளின் விளிம்புகளில்
சில கணம் நிதானித்துத் திரும்புகையில்
பிரிவு என்பது எழுதுவதுபோல் அல்ல
என.......
.............. உரக்கச் சொல்கிறாய் நீ
தூரமிருந்து!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

பாவங்களின் காணிக்கை

பாவங்களின் காணிக்கை
===•••===•••===•••===
வியர்த்துக் கொட்டியது கடவுளுக்கு
வாசலில் காணாமல் போகும் செருப்புகளைவிட
கோயிலுக்குள் நுழைந்த செருப்புகளைக் கண்டு!
யார் கண்ணுக்கும் அகப்படாமலேயே
நழுவிச் சென்றன வேடங்கள்..
போர்வைகளில் சிக்கிய பாவங்கள்
கற்களில் பட்ட தேங்காய்களில் சிதறின
நகைகளைக் கடவுளின் கழுத்தில் வார்த்து
பாவங்கள் வண்ண வேட்டிகளில் நடக்கத் தொடங்கின..
ரசீதுகளில் எழுதப்பட்ட கணக்காகவே
கடவுளின் கணக்குகள் இருந்தன!
உண்டியலில் விழுந்த நோட்டுக்களை
கணக்குப்பண்ணிக் கொண்டே
உண்மைகள் சட்டைப்பைக்குள் மறையத் தொடங்க......

தீபம் காட்டப்படாமலேயே
வியர்த்துக் கொட்டியது கடவுளுக்கு!!!!

#முனியாண்டி_ராஜ்.