ஓர் அழிவின் முடிவு

உள்ளுக்குள் எரிந்து கொண்டிருக்கும்
ஓர் எரிமலை
அவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை
மௌனங்களுக்குள் நான் சிறைபட்டிருப்பதாய்
பேசிக் கொண்டார்கள்
எனது ஒவ்வொரு பின்வாங்கலுக்கும்
கோழையெனச் சிட்டை ஒட்டித்
தங்களுக்குள் சிரித்துக் கொண்டார்கள்
அவர்களின் அகராதியில்
நீரற்றத் தாவரமாகவே
என்னைப் புரட்டிப் புரட்டிப் படித்தார்கள்
ஈரமான விறகு எப்படி எரியுமென
எகத்தாளமாய் சிரித்தார்கள்
வாளற்ற வீரனை ஈட்டியால் செருகியே
வீரத்தை வார்த்தைகளால் பொறித்தார்கள்
ஆழிப் பேரலைகள் அடங்கியிருப்பது
ஓர் ஆழிக்குள்தான் எனத் தெரியும்போது
அவர்களுக்கான பயணம்
தூரங்கள் பல கடந்திருக்கலாம்

படைப்பு

விரல்களிலிருந்து விரிந்து பறக்கும்
அந்தப் பட்டாம் பூச்சிகளைத்தான்
அவள் கவிதைகளென்கிறாள்
அந்த இளம் சிறகுகளின் படபடப்பில்
அத்துணை ஆர்வம் அவளுக்கு
அவள் இமைகளின் நகல்கள்
அவை என அறியாமல்
விழிகளை நகர்த்தவே மறந்திருப்பாள்
அதெப்படி
உங்கள் விரல்களிலிருந்து மட்டும்
பட்டாம் பூச்சிகள் பறக்கின்றன என
வியப்போடு கேட்கிறாள்

போடி பைத்தியக்காரி..
உன் கண்களைக் கண்ணாடியில்
பார்த்ததே இல்லையா என
எப்படிக் கேட்பேன்

#முனியாண்டி_ராஜ்.

இசையற்ற வரிகளாய்...

இசையற்ற வரிகளாய்...
===•••===•••===•••===
ஒரு செந்தூராவின் துணையுடன்
தனியனாய் ஒரு
இரவு நேர தூரப் பயணத்தில்
நாழிகை கடக்கும் பயணங்களில்
திடீரென அலை மாறிய செந்தூரன்

ஜன்னல் விலகிய திரைச்சீலைகளின்
கொடையில்
தூரத்து வெளிச்சத்தின் நிழலில்
மௌனங்கள் கடந்து செல்கிறாய்
கனங்களை என்னுள் இறக்கிவிட்டு

எஞ்சிய காப்பியின் காய்ந்த சாயல்களில்
எதையோ வரைந்து வைத்தது போல்
ஒழுகலும் ஓவியமாய் தெரிய..
நீ
வரைந்திருக்க நியாயமில்லை என
உள்மனதோரம் முனகும் குரல்

ஒவ்வொரு அலையாய் தாவியும்
எதிலும் இருப்புக் கொள்ளாமல்
தூரங்களில் வீசியெறியப்படும் தொலையியக்கியாய்
வண்ணம் தொலைத்த ஓவியம் போல்தான்
மனமும்

கனவை விலக்கி வைத்து விட்டு
கதவைத் திறக்கையில்
விரிந்து கிடக்கும் செவ்வானத்தில்
செந்தூரா மீண்டும் மிதந்து வருகிறது
இசையாய்!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

#முதலாளித்துவம்_இங்கே_முகாமிட்டிருக்கிறது

#முதலாளித்துவம்_இங்கே_முகாமிட்டிருக்கிறது
===•••===•••===•••===•••===•••===
கொஞ்சம் வானமும்
மீதமிருந்த உடைந்த நிலாவின்
ஒரு பாகமும் மீதமிருந்ததாய்
சொன்னார்கள்

நிலங்களெல்லாம் கூறுபோட்டு
விற்றுத் தீர்த்த பின்னும்
ஆறுகளுக்கும் ஏரிகளுக்கும்
முள்வேலிகள் அமைத்த பின்னும்
மலைகளுக்கும் மடுக்களுக்கும்
உரிமை மாற்றிய பின்னும்
கடலின் சில பாகங்கள் மட்டும்
விலைக்கு இருப்பதாக
அவர்கள்தான் சொன்னார்கள்

பாதைகளில் வரிகள் கட்டிவிட்டு
கடலுக்குள் இறங்க நினைத்தவர்களுக்கு
அலைகளின் விலைகள்கூட
கொஞ்சம் அநியாயமாய்தான் பட்டது
கரையில் கால்வைத்து
கட்டணம் மறந்தவர்கள் கழுத்துக்கும்
கயிறு தயாராகவே இருந்தது

நசுங்கிக் கடந்த பொதுவுடமையின்
முதுகில்
நாற்காலி போட்டு அமர்ந்திருந்தது
முதலாளித்துவம்....
கண்கள் மறைக்கப்பட்ட மனிதம்
மட்டும்...
தடுமாறி... தடுமாறி...

சே..
எச்சரிக்கைப் பலகையைப்
பார்த்து விட்டாவது உள்நுழைந்திருக்கலாம்!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

உடையும்_நிஜங்கள்

#உடையும்_நிஜங்கள்

===•••===•••===••
யார் யாரோ கைகுலுக்கிக் செல்வதுபோல்
இருக்கிறது
ஓர் இளைத்த பார்வையில்
தோளில் தட்டியும் செல்கின்றனர் பலர்
இதயம் தொடா முறுவல்களில்
முகம் காட்டி மறைகின்றனர்
இடைவெளியற்ற தூரம் நின்று
துக்கங்களைக் காற்றில் அனுப்புகிறார்கள்
கட்டியணைத்து ஆறுதல் வீசிவிட்டு
கூட்டங்களில் கலந்து
கதைகளில் கரைந்து போகும் நபர்களில்
எதையோ தேடி ஓடுகிறது நிஜம்

ஒரு மரணத்தின் விசாரணையில்
மனிதர்கள் பல வேறான கூண்டுகளில்
தங்கள் உணர்ச்சிகளில்
நின்றுகொண்டே மௌனியாகிறார்கள்
காற்றில் கலக்கா உயிரொன்று
இன்னும் ஒவ்வோர் இடைவெளிக்குள்ளும்
நுழைந்து
மனிதர்களை எடை போட்டுக் கொண்டே
நகர்ந்து செல்கிறது
கடைசித்துளி ... கண்ணீரோடு!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

நீரின்றி அமையாது உலகம்..

#இரக்கம்
==••==••
ஒற்றைக் கொம்பில் சிறகுகள் மடிந்து 
பார்வையைக் கரைத்துக் கொண்டிருந்தது
அந்த வண்ண உயிர்..
கதிரவனின் சினம்
வனமெங்கும் விரிந்திருந்தது..
முகம் வெடித்த கால்வாய்கள்
நீரின்றி நிர்வாணம் காத்தன..
பச்சை வெளுத்த புல்வெளிகள்
ஆங்காங்கே வானம் பார்த்தபடி..

பறந்து பறந்து அலைந்த
களைப்பாக இருக்கலாம்..
ஒற்றைக் கொம்பின் அசைவுகளில்
தன்னைச் சுதாகரித்துக் கொண்டிருந்தது
அது..
விழிகளின் ஓரம்
மௌனம் காத்தது மிரட்சி..
கனிம நீரின் மூடியில்
நீரூற்றிச் சற்று நகர்ந்தேன்..
இறக்கைகள் விரிய சர்ரென
இறங்கியது...

நீரின்றி அமையாது உலகம்..

#முனியாண்டி_ராஜ்.#

#இருக்கைகள்_அற்ற_கணங்கள்

#இருக்கைகள்_அற்ற_கணங்கள்
===•••===•••===•••===•••
எனக்குப் போதுமான உணவு கிடைக்கிறது
என் தட்டில் உணவு பத்திரமாக இருக்கிறது
அவ்வப்போது எனக்கு
இறைச்சித் துண்டுகள் வீசப்படுகின்றன
என் தட்டில் வீழும் மீன்கள்
புதியதாக இருக்கின்றன

மற்றவர் சுவைகளுக்காக
என் நா மரிக்க வேண்டியதில்லை
மற்றவரின் பழைய சாதங்களுக்காக
என் அரிசிகள் உதிரத்
தேவையில்லை
அவர்களின் தாகங்களுக்கு
என் கனிம நீர் புட்டிகள்
ஆடை களையத் தேவையில்லை
ஆற்றுநீரும் குளத்து நீரும்
போதும் அவர்களுக்கு

மற்றவர் உலைகளில் கொதிக்கும்
குழும்புகளில்
என் மனம் திரும்புவதில்லை
தற்சமயம்
என் நாற்காலியின் நான்கு கால்களும்
பெயரின் ஒவ்வொரு எழுத்துகளும்
உறுதியாகவே இருக்கின்றன
ஆட்டம் காணும் நிலைகளில்
அவைகளை வைத்திருக்கப் போவதில்லை
அவசியங்களற்ற பொழுதுகளில்
ஆடைகள் களையப் போவதுமில்லை
அதற்கு நீங்களாகவே
எனக்கொரு பெயரை வைத்துக் கொள்ளுங்கள்

அரசியலற்ற ஒரு விடியலில்
நானும்
உங்கள் வாசல் வரலாம்

#முனியாண்டி_ராஜ்.

துரோகம்

சட்டென முகம் இழுத்து
முதலையின் வாயிலிருந்து விடுபட்டேன்
காட்டு விலங்குகள் கொடூரமாய் பாய
ஆபத்தின் சிக்கல்களை அறிவு
மீட்டெடுத்தது.....
குழிக்குள் விழப்போன காலை
விழிகள் அன்பாய் காப்பாற்றின....
வாழ்த்து சொன்ன நண்பன்
தோளில் கை போட்டான்...
மெல்ல மெல்ல கழுத்து இறுக்கப்பட்டும்
மனம் மட்டும் ஏனோ...
உயிர் போகும் தருணம் எச்சரித்தது
காலம் கடந்து!!!

**முனியாண்டி ராஜ்.**