உடையும்_நிஜங்கள்

#உடையும்_நிஜங்கள்

===•••===•••===••
யார் யாரோ கைகுலுக்கிக் செல்வதுபோல்
இருக்கிறது
ஓர் இளைத்த பார்வையில்
தோளில் தட்டியும் செல்கின்றனர் பலர்
இதயம் தொடா முறுவல்களில்
முகம் காட்டி மறைகின்றனர்
இடைவெளியற்ற தூரம் நின்று
துக்கங்களைக் காற்றில் அனுப்புகிறார்கள்
கட்டியணைத்து ஆறுதல் வீசிவிட்டு
கூட்டங்களில் கலந்து
கதைகளில் கரைந்து போகும் நபர்களில்
எதையோ தேடி ஓடுகிறது நிஜம்

ஒரு மரணத்தின் விசாரணையில்
மனிதர்கள் பல வேறான கூண்டுகளில்
தங்கள் உணர்ச்சிகளில்
நின்றுகொண்டே மௌனியாகிறார்கள்
காற்றில் கலக்கா உயிரொன்று
இன்னும் ஒவ்வோர் இடைவெளிக்குள்ளும்
நுழைந்து
மனிதர்களை எடை போட்டுக் கொண்டே
நகர்ந்து செல்கிறது
கடைசித்துளி ... கண்ணீரோடு!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

நீரின்றி அமையாது உலகம்..

#இரக்கம்
==••==••
ஒற்றைக் கொம்பில் சிறகுகள் மடிந்து 
பார்வையைக் கரைத்துக் கொண்டிருந்தது
அந்த வண்ண உயிர்..
கதிரவனின் சினம்
வனமெங்கும் விரிந்திருந்தது..
முகம் வெடித்த கால்வாய்கள்
நீரின்றி நிர்வாணம் காத்தன..
பச்சை வெளுத்த புல்வெளிகள்
ஆங்காங்கே வானம் பார்த்தபடி..

பறந்து பறந்து அலைந்த
களைப்பாக இருக்கலாம்..
ஒற்றைக் கொம்பின் அசைவுகளில்
தன்னைச் சுதாகரித்துக் கொண்டிருந்தது
அது..
விழிகளின் ஓரம்
மௌனம் காத்தது மிரட்சி..
கனிம நீரின் மூடியில்
நீரூற்றிச் சற்று நகர்ந்தேன்..
இறக்கைகள் விரிய சர்ரென
இறங்கியது...

நீரின்றி அமையாது உலகம்..

#முனியாண்டி_ராஜ்.#

#இருக்கைகள்_அற்ற_கணங்கள்

#இருக்கைகள்_அற்ற_கணங்கள்
===•••===•••===•••===•••
எனக்குப் போதுமான உணவு கிடைக்கிறது
என் தட்டில் உணவு பத்திரமாக இருக்கிறது
அவ்வப்போது எனக்கு
இறைச்சித் துண்டுகள் வீசப்படுகின்றன
என் தட்டில் வீழும் மீன்கள்
புதியதாக இருக்கின்றன

மற்றவர் சுவைகளுக்காக
என் நா மரிக்க வேண்டியதில்லை
மற்றவரின் பழைய சாதங்களுக்காக
என் அரிசிகள் உதிரத்
தேவையில்லை
அவர்களின் தாகங்களுக்கு
என் கனிம நீர் புட்டிகள்
ஆடை களையத் தேவையில்லை
ஆற்றுநீரும் குளத்து நீரும்
போதும் அவர்களுக்கு

மற்றவர் உலைகளில் கொதிக்கும்
குழும்புகளில்
என் மனம் திரும்புவதில்லை
தற்சமயம்
என் நாற்காலியின் நான்கு கால்களும்
பெயரின் ஒவ்வொரு எழுத்துகளும்
உறுதியாகவே இருக்கின்றன
ஆட்டம் காணும் நிலைகளில்
அவைகளை வைத்திருக்கப் போவதில்லை
அவசியங்களற்ற பொழுதுகளில்
ஆடைகள் களையப் போவதுமில்லை
அதற்கு நீங்களாகவே
எனக்கொரு பெயரை வைத்துக் கொள்ளுங்கள்

அரசியலற்ற ஒரு விடியலில்
நானும்
உங்கள் வாசல் வரலாம்

#முனியாண்டி_ராஜ்.

துரோகம்

சட்டென முகம் இழுத்து
முதலையின் வாயிலிருந்து விடுபட்டேன்
காட்டு விலங்குகள் கொடூரமாய் பாய
ஆபத்தின் சிக்கல்களை அறிவு
மீட்டெடுத்தது.....
குழிக்குள் விழப்போன காலை
விழிகள் அன்பாய் காப்பாற்றின....
வாழ்த்து சொன்ன நண்பன்
தோளில் கை போட்டான்...
மெல்ல மெல்ல கழுத்து இறுக்கப்பட்டும்
மனம் மட்டும் ஏனோ...
உயிர் போகும் தருணம் எச்சரித்தது
காலம் கடந்து!!!

**முனியாண்டி ராஜ்.**

உன் இதயத்தில்

பைய பைய மடியும்
ஓர் இதயத்தின் கண்ணீர் என
எண்ணாதே....
உனக்காக சேர்த்த கனவுகளின் 
இறுதி யாத்திரையாகவும் இது இருக்கலாம்..
எனக்காக நீ எழுப்பிய
சொற்மாடங்களின் சிதைவுகளாகவும்
அமையலாம் ...
நீயே ...
வழக்கம் போலவே தெரிவு
உன் வசமே இருப்பதால் !!!

இரக்கம்

ஒடுங்கிய வயிறும் ஒடிந்த உருவமுமாய்
வீதியோரம் வீற்றிருந்தது அந்த உருவம் 
கிழிசல் ஆடைகளும்
முகம் கிழித்த மயிர்களும்
வறுமைக்கு விலாசம் கொடுத்தன..
காலொன்று இல்லாமையைத்
தாங்குக் கட்டையும்
கையொன்று கழன்றதைத்
தொங்கிய சட்டையும் !

ஐயா........
உதடுகள் காய்ந்த குரலில்
யாசகம் கெஞ்சலாய் வழிந்தது..
தகரக்குவளையின் சிணுங்கிய சத்தங்கள்
சில்லறைகள் ஓரிரண்டைக் கூறின..
அலட்சியப் பார்வையில் அவனை வெறித்து
சாலையைக் கடந்தேன்..

குளுகுளு காரில் வெயில் மறந்து
வீடு அடைந்தும்...
காதோரம் கேட்டுக் கொண்டே வந்தது
அந்தச்
சில்லறைச் சத்தங்கள் !!!

**முனியாண்டி ராஜ்.**

என் முடிவல்ல நீ

என் முடிவல்ல நீ ...
===•••===•••===••
என் இறுதிக் கோரிக்கையை
உன்முன் வைக்கும்வரை
நேரங்களைச் சிதைத்துச் சிந்தித்தேன்
உயில் எழுத
உயிரைத் தவிர வேறெதுவுமில்லை ..
எழுத முயன்று
கசங்கி எறிந்த காகிதங்களும்
முனை உடைந்து அழுத
பென்சில்களும்
தொட முடியாத ஒரு துவக்கத்தின்
சிதறல்களே..

வயதினை அணுஅணுவாக உறிஞ்சிய
வருடங்களில்
நீ வளர்ந்து விட்டாய்..
நான் முடங்கி விட்டேன்..
அகவையை ஆண்ட காலம் போய்
அகவைகள் என்னை ஆளும் நேரம்
நான் வறண்டிருப்பேன்..
ஒடுங்கிப் போன நோவுகள்
ஓடிவந்து ஒட்டலாம் ..
ஒட்டிய உறவுகள்
சற்று ஒதுங்கி நடக்கலாம்..

என் முடிவல்ல நீ
ஒரு தொடக்கத்தின் சுணக்கமே
எனக்கான பாதைகளை வரைய முடியா
வயதென்று புறந்தள்ள முயல்கையில்
விரல்களால் நடை பழகும் நேரம்
விழிகளில் விழும் பள்ளங்களில்
மீந்தே இருக்கின்றன
நான் சேகரித்த புன்னகைகளும்
கொஞ்சம் நட்புகளும்

பிரித்தெடுக்க முடியா ஒரு
வலையினில்
இன்னும் சிக்கியிருப்பதை உணர்கிறேன்
உதறிச் செல்ல உயிரன்று
அது உறவு ...
ஏக்கங்களில் கொஞ்சமாய் ஒட்டியிருக்கின்றது
உன் பிறவி அழுகை
என் அழுகையின் தொடக்கத்திற்கு

சரி..
வயோதிக காரணத்தில்
என் வழிகளை இழுத்து மூடி விடாதே..
தனித்து நிற்க தென்னையாய் அல்ல..
நாராய் நலிவுற்றிருப்பேன்
கொடியாய் துவண்டிருப்பேன்..
படர்வதற்கு ஒரு கொம்பாவது..
கொடுத்து விடு..
அது
எதுவாக இருப்பினும் !!!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

ஒரு கவிதையின் தொடக்கம்

ஒரு கவிதை வார்த்தைகளைத் தேடி 
அங்கும் இங்கும் அலைந்தவாறே..
சொல் என்கிறாய்
இருளுக்குள் ஒளிந்த வெளிச்சம்போல்
வார்த்தைகளை விழிகளுக்குள் ஒளித்துக் கொண்டு!

நீயென்றேன்..
புருவங்களில் ஒளிந்திருந்த
ஒரு வரி ...
சிலிர்த்த ஒரு முறுவலுடன்
அப்படியே இறங்கி நடக்கத் தொடங்கியது
என்னைக் கடந்து !!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

இரவின் கவிதை ஒன்று

திடீரென தூக்கத்தை உலுப்பி எடுத்து
எழுப்பியிருந்தது அந்த நிலா..
விலகிய ஜன்னல் சீலைகளில்
மழை நின்று மேகங்கள் விலகியிருப்பது தெரிந்தது
கொஞ்சமாய் எட்டிப் பார்த்த
என்னைப் பார்த்துச் சிரிக்கத் தொடங்கியது
களவு போன உறக்கங்களைத் தேடி
மீண்டும் உறங்க முயன்றும்
வைத்த கண் வாங்காமல்
என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தது அந்த
மழையில் நனைந்த நிலா….
துவட்டிவிட கைகள் இருந்தும்
மனம் மறந்த இடங்களைத் தேடி
போர்வைக்குள் ஒளிந்து
தூக்கங்களை ஏமாற்றிக் கொண்டே ….

இரவும் அப்படியே கழிந்தது
இருண்ட அந்த நிலவுக்காக!!!


**முனியாண்டி ராஜ்.**