வீ

கைப்பேசியின் நினைவகங்களை 

நிறைத்திருக்கும்

காலை மாலை வணக்கங்கள் போல்

உன் நினவுகளால் 

நிறைத்திருக்கிறாய் என்னை!

மௌன விடுதலைகளில்...

அவன் பேசிய கடைசி வார்த்தை
அவனுக்கு மறந்து போயிருக்கும்
இந்நேரம்!
அவன் நினைவுக் கதவுகள்
தட்டியோ
ஞாபகச் சன்னல்களில் ஒட்டி உரசியோ
உங்கள் முயற்சிகளில்
சறுக்கிக் கொண்டே வருகிறீர்கள்

அவன் தொண்டைக்குழியின்
கடைசிச் சொற்களும்
உதடுகளோரம் ஒட்டியிருந்த
இறுதி எழுத்தும்
இழுத்து வீசப்பட்ட பிறகு
அவன் மௌனியாகி விட்டான்
அவன் தெருக்களில் நகரும்
வாக்கியங்கள்கூட
முக்காடிட்டுப் போவதாகவே
பேசிக் கொள்கிறார்கள்

ஏதோ ஒரு நிறத்திற்குள்
அவன் குரல்வளை நெறிக்கப்பட்டதாக
உடனிருந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்
ஊடகப் பந்தயங்களில்
அவன் குரல்கள் மேய்க்கப்படுகின்றன
வாசல்முன் குவிந்தொழுகும்
ஒலிகளும் ஒளிகளும்
அவன் தனிமையைச் சிதைப்பதாகவே
அவன் கருதுகிறான்

கறுப்புக் கொடிகளிலும்
சிவப்புக் கொடிகளிலும்
வார்த்தை வெடிகள் வீசியவன்
வெள்ளைக் கொடிகளில் மருண்டதெப்படியென
வாக்கு வாதம் நடத்துகின்றன
கொடியற்ற கம்பங்கள்

புரட்சிகள் புதைக்கப்பட்ட
வரலாறு அறிந்தவர் மட்டும்
மௌனியாகிக் கொண்டே வருகிறார்கள்

அவனைப் போலவே!

மௌன அடவிகளில் மனம்

மௌன அடவிகளில் மனம்
===••===••===••===••===
உனக்கான கணங்கள்
உயிர்ப்புடன் இன்னும் இருக்கின்றன
மௌனம் தரித்த வனங்களின் ஊடே 
எதையோ தேடி விரைகிறது
சத்தமற்ற ஒரு பொழுது

இரைச்சல் நிறைந்த சாலைகளூடே
கவனம் பதிந்தே இருக்கிறது
அடிக்கடி பக்கத்து இருக்கைகளில்
விழிகள் விழுந்தெழுந்து
மீண்டும் ஓர் ஏக்கப் பெருமூச்சில்
சாலைகளில் போய் விழுகின்றன

அடவிகளின் ஆர்ப்பரிப்பற்ற மடிகளில்
மனம் அமர்ந்து தியானிக்கும் பொழுது
திடீர் உறக்கம் கலைப்பவன்போல்
சடாரென நினைவுகளால்
அறைந்து போகிறாய்
எங்கிருந்தோ பாறை மோதிவிழும்
அருவிகளின் ஓசைகளில்
என்னைச் சேர விடாமலேயே விரட்டுகிறாய்

செவியறையும் வாகன ஒலியெழுப்புகளில்
அடிக்கடி நிஜத்திற்கு வருகிறேன்
திடீரென ஏதும் வாகனம் நிற்கலாம்
தடுப்பம் மீறி சிறு விபத்தும் வரலாம்
எச்சரிக்கைகளில் மனம் விழிக்கிறது
வளசைகளில் இறுகிய கரங்கள்
வரவை மெய்ப்பித்தே நகர்கின்றன

ஒரு வாகன நெரிசலை
மனம் வேண்டிக் கொண்டே வரைகிறது
அடர்ந்த அந்தக் காடுகள் நோக்கி
அது விரைய!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

துளிப்பா 006

அனைவரும் விலகியே செல்ல
இன்னும் கேட்பாரற்றே கிடக்கிறது
தெருவில் கல்

*********************************
உணவுகளைத் தருவித்து விட்டு
மேஜைக்குள் காலியாகியிருந்தது உறவு
கைப்பேசிகளில் மனம்

#முனியாண்டி_ராஜ்.

கவிதைகளை இப்படியும் பார்க்கலாம்

கவிதைகளை இப்படியும் பார்க்கலாம்
===•••===•••===•••===•••===••
கவிதை ஒன்று ஆரவாரமேதுமின்றி
காரின் கண்ணாடி வழியே
மெல்லமாய் இறங்கிக் கொண்டிருந்தது
சிவப்பு ஒளிகளைப் பாய்ச்சிக் கொண்டே
வரிசைப் பிடித்திருந்த வாகனங்களின் பின்
நானும்..
இன்றேனோ இந்த நெரிசல்
மிகவும் பிடித்திருந்தது
முன் கண்ணாடி வழி இறங்கிய
கவிதை வரிகளையோ
பக்கவாட்டுகளில் துளித்துளியாய்
உதிர்ந்த சொற்களையோ
விழிகள் விலக மறுத்து அமர்ந்திருந்தன

தரை விழும் துளிகள் மண்கலந்து
நிறம் மாறி நழுவி போயிருக்கலாம்
வழியில் எங்கேனும் விழுந்து
முடமாயிருக்கலாம்
விதைகள் ஏதேகிலும் பாய்ந்து
விருட்சங்களுக்குள் பதுங்கியிருக்கலாம்
அங்கீகரிக்கப்படாத கவிதைகள் போல்
காலம் அவற்றின் சாரை உறிஞ்சி
வீசியும் போட்டிருக்கலாம்

எப்படியோ..

இக்கணம் வழியும் துளிகளை மட்டும்
படித்துக் கொண்டே வருகிறேன்

#முனியாண்டி_ராஜ்.

துளி

ஒரு மழைக்குளிரின்
சில்லென்ற இரவுப் பயணத்தில்
சட்டென அறுந்து விழுகின்றன
கண்களின் எச்சத் துளிகள்
கரும் உருவங்களாய்
சீறி மறையும் மரங்களிலும் பாறைகளிலும்
கவனம் அவ்வப்போது பாயும்போதும்
முகங்களில் அறையும் எதிர்வரிசைகளில்..
உன் எச்சரிக்கைகளின் எதிரொலிகளில்
விழிகள் விரிந்து கொண்டே
தூக்கத்தைக் கடக்கும் இரவுகள்

#முனியாண்டி_ராஜ்.

ஹைக்கூ004

மழை விட்டும்
தூவானம் மட்டும் தூறியபடியே
சன்னல் சாளரத்தில்
-—-----------------------------------
இரவுக்குள் நுழைந்தும்
நிலா மட்டும் ஒளிந்திருக்கிறது
மேகத்திற்குள்
---------------------------------------
கரையைத் தழுவிய அலைகளில்
கரையாமலேயே இருந்தது
காலடிச் சுவடு
-----------------------------------------
புத்தகப் பையைச் சுமந்தபடியே
மாணவன் கேட்கிறான்
கல்வி அவ்வளவு பாரமா
-----------------------------------------

#முனியாண்டி_ராஜ்.

காலம் தோற்ற நுட்பம்

காலம் தோற்ற நுட்பம்
===••===•••===••=
நான் கூற மறந்தவற்றையும்
எழுதும் போது
வார்த்தை நழுவியவைகளையும்தான்
அவள் எதிரொலியாய் அறைந்து போனாள்
அவசரங்களில் இடைமறித்த
அவள் கனவுகளின் வரிசைகளில்
நான் நிதானமிழந்தவற்றைக் கோடிட்டும்
தவறிப் போன நினைவுத் திகதிகளில்
என்னைத் தாழிட்டும்
சிரிக்க மறந்த துணுக்குகளில் சிறையிட்டும்
என்னைச் சிக்க வைத்த வெற்றியில்
சிறையிட்டும் போனாள்
அமைதியில் ஆழ்ந்திருந்த கைப்பேசிகளில்
அவள் அழைப்புகள் உறங்கிப் போனதில்
அப்படியொரு கோபம் அவளுக்கு..
தவறிய அழைப்புகளில்
வருந்திய பொழுதுகளைப் படிக்கவும்
அவள் தயாரில்லை
சுருங்கிய மொழிகளில் சுணங்கிய என்னையும்
அவள் சுருக்கி விட்டாள்

கைப்பேசிகளும்
காலம் தோற்ற நுட்பங்களும் கடந்து
களம் புகுந்தால்
நிலைக்கும் ஓர் உறவில்
நானும் நீடித்திருக்கலாம்..

#முனியாண்டி_ராஜ்.