உன் இதயத்தில்

பைய பைய மடியும்
ஓர் இதயத்தின் கண்ணீர் என
எண்ணாதே....
உனக்காக சேர்த்த கனவுகளின் 
இறுதி யாத்திரையாகவும் இது இருக்கலாம்..
எனக்காக நீ எழுப்பிய
சொற்மாடங்களின் சிதைவுகளாகவும்
அமையலாம் ...
நீயே ...
வழக்கம் போலவே தெரிவு
உன் வசமே இருப்பதால் !!!

இரக்கம்

ஒடுங்கிய வயிறும் ஒடிந்த உருவமுமாய்
வீதியோரம் வீற்றிருந்தது அந்த உருவம் 
கிழிசல் ஆடைகளும்
முகம் கிழித்த மயிர்களும்
வறுமைக்கு விலாசம் கொடுத்தன..
காலொன்று இல்லாமையைத்
தாங்குக் கட்டையும்
கையொன்று கழன்றதைத்
தொங்கிய சட்டையும் !

ஐயா........
உதடுகள் காய்ந்த குரலில்
யாசகம் கெஞ்சலாய் வழிந்தது..
தகரக்குவளையின் சிணுங்கிய சத்தங்கள்
சில்லறைகள் ஓரிரண்டைக் கூறின..
அலட்சியப் பார்வையில் அவனை வெறித்து
சாலையைக் கடந்தேன்..

குளுகுளு காரில் வெயில் மறந்து
வீடு அடைந்தும்...
காதோரம் கேட்டுக் கொண்டே வந்தது
அந்தச்
சில்லறைச் சத்தங்கள் !!!

**முனியாண்டி ராஜ்.**

என் முடிவல்ல நீ

என் முடிவல்ல நீ ...
===•••===•••===••
என் இறுதிக் கோரிக்கையை
உன்முன் வைக்கும்வரை
நேரங்களைச் சிதைத்துச் சிந்தித்தேன்
உயில் எழுத
உயிரைத் தவிர வேறெதுவுமில்லை ..
எழுத முயன்று
கசங்கி எறிந்த காகிதங்களும்
முனை உடைந்து அழுத
பென்சில்களும்
தொட முடியாத ஒரு துவக்கத்தின்
சிதறல்களே..

வயதினை அணுஅணுவாக உறிஞ்சிய
வருடங்களில்
நீ வளர்ந்து விட்டாய்..
நான் முடங்கி விட்டேன்..
அகவையை ஆண்ட காலம் போய்
அகவைகள் என்னை ஆளும் நேரம்
நான் வறண்டிருப்பேன்..
ஒடுங்கிப் போன நோவுகள்
ஓடிவந்து ஒட்டலாம் ..
ஒட்டிய உறவுகள்
சற்று ஒதுங்கி நடக்கலாம்..

என் முடிவல்ல நீ
ஒரு தொடக்கத்தின் சுணக்கமே
எனக்கான பாதைகளை வரைய முடியா
வயதென்று புறந்தள்ள முயல்கையில்
விரல்களால் நடை பழகும் நேரம்
விழிகளில் விழும் பள்ளங்களில்
மீந்தே இருக்கின்றன
நான் சேகரித்த புன்னகைகளும்
கொஞ்சம் நட்புகளும்

பிரித்தெடுக்க முடியா ஒரு
வலையினில்
இன்னும் சிக்கியிருப்பதை உணர்கிறேன்
உதறிச் செல்ல உயிரன்று
அது உறவு ...
ஏக்கங்களில் கொஞ்சமாய் ஒட்டியிருக்கின்றது
உன் பிறவி அழுகை
என் அழுகையின் தொடக்கத்திற்கு

சரி..
வயோதிக காரணத்தில்
என் வழிகளை இழுத்து மூடி விடாதே..
தனித்து நிற்க தென்னையாய் அல்ல..
நாராய் நலிவுற்றிருப்பேன்
கொடியாய் துவண்டிருப்பேன்..
படர்வதற்கு ஒரு கொம்பாவது..
கொடுத்து விடு..
அது
எதுவாக இருப்பினும் !!!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

ஒரு கவிதையின் தொடக்கம்

ஒரு கவிதை வார்த்தைகளைத் தேடி 
அங்கும் இங்கும் அலைந்தவாறே..
சொல் என்கிறாய்
இருளுக்குள் ஒளிந்த வெளிச்சம்போல்
வார்த்தைகளை விழிகளுக்குள் ஒளித்துக் கொண்டு!

நீயென்றேன்..
புருவங்களில் ஒளிந்திருந்த
ஒரு வரி ...
சிலிர்த்த ஒரு முறுவலுடன்
அப்படியே இறங்கி நடக்கத் தொடங்கியது
என்னைக் கடந்து !!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

இரவின் கவிதை ஒன்று

திடீரென தூக்கத்தை உலுப்பி எடுத்து
எழுப்பியிருந்தது அந்த நிலா..
விலகிய ஜன்னல் சீலைகளில்
மழை நின்று மேகங்கள் விலகியிருப்பது தெரிந்தது
கொஞ்சமாய் எட்டிப் பார்த்த
என்னைப் பார்த்துச் சிரிக்கத் தொடங்கியது
களவு போன உறக்கங்களைத் தேடி
மீண்டும் உறங்க முயன்றும்
வைத்த கண் வாங்காமல்
என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தது அந்த
மழையில் நனைந்த நிலா….
துவட்டிவிட கைகள் இருந்தும்
மனம் மறந்த இடங்களைத் தேடி
போர்வைக்குள் ஒளிந்து
தூக்கங்களை ஏமாற்றிக் கொண்டே ….

இரவும் அப்படியே கழிந்தது
இருண்ட அந்த நிலவுக்காக!!!


**முனியாண்டி ராஜ்.**

கார்தரித்த மேகங்களில்

முகம் நோக்கி
நகர்ந்துவரும் என்றார்கள்
ஏனோ...
கார்தரித்த மேகங்களில்
முகம் காட்டாமலேயே
மறைந்து போனது நிலவு..
நின்போலவே!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

சிலரது அகராதிகளில் ....

சிலரது அகராதிகளில் ....
===•••===•••===•••===
இவர்களை நீங்கள் 
சோம்பேறிகள் வரிசையில் சேர்த்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்
அதிகாலை எழுந்து
அவசரங்களில் அத்தனை கடன்களும் முடித்து
மிதிவண்டியிலோ இன்னுந்திலோ
சாலைகளின் புகைகள் கடந்து
அலுவலகங்களின் கோப்புகளில் புதைந்து
உணவு வேளைகளில் செரிப்புக்காக
எதையோ தின்று
மாலைகளின் முள்நகர்த்தலில்
முகம் வியர்த்து
மீண்டும் சாலைகளின் அல்லல் கடந்து
இல்லம் நுழைந்து
தினசரிச் செலவில் மிச்சம் பார்த்து
நாளைய பொழுதுக்கான திட்டமிட்டு
மீந்துகிடக்கும் அலுவலக வேலைகளில்
மடிக்கணினி நுழைந்து
நிறமற்ற தொலைக்காட்சிகளில் பார்வைகளை
அவ்வப்போது மேயவிட்டு
நள்ளிரவு நட்சத்திரங்களை எண்ணியவாறே
கனவுகள் மறந்த ஓர் உறக்கத்தில்
விழும்போது...
நீங்களே நிர்ணயம் செய்து கொள்ளுங்கள்

#முனியாண்டி_ராஜ்.

ஒரு மரணத்தின் பிறப்பு

ஒரு மரணத்தின் பிறப்பு
===•••===•••===•••
ஒரு வெள்ளிக்கிழமையில்
அந்த வண்ணத்துப்பூச்சி வீட்டிற்குள்
நுழைந்திருந்தது...
தொலைக்காட்சியைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்து
தலைக்கு மேல் வட்டமடித்தது..
வெள்ளிக்கிழமை வந்திருக்கு
லட்சுமியாய் இருக்குமென அம்மாவின் சொல்லில்
விரட்ட விரும்பா எண்ணத்தில்
அனைவரும் இருந்துவிட..
ஒவ்வொரு முகமாய் ஒத்தியெடுத்து
வரவேற்பறை சுற்றி இறக்கைகளை
விரித்துக் கொண்டே வந்தது
சற்று உயரே பறக்க நினைத்து
மேல்நோக்கி நகர
சுழலியின் வேகத்தில்
சர்ரென கீழ்நோக்கி இறங்கி..
பிய்ந்த ஒரு இறக்கைப்பகுதி
முகத்தில் அறைந்து கீழே விழ..
அனைவர் விழிகளும் தேடி அலுத்து
வழக்கத்துக்குத் திரும்புகையில்...

புழுவாகவே இருந்திருக்கலாம் அது!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

உயிரின் விலை

உயிரின் விலை
===•••===•••
அவன்தான் எனக்கு
அத்துணையும் கற்றுக் கொடுத்திருந்தான்
தூண்டில் தேர்விலிருந்து
வீசும் நுட்பம் உட்பட..
அவ்வப்போது தூண்டில்முள் கட்டும் முறைகளையும்
பலியாகும் இரைகள் கோர்ப்பது வரை...
எங்கெங்கு மீன்கள் துள்ளுமெனவும்
தூண்டில் எவ்வாறு வீச வேண்டுமெனவும்
அவன் அழகாக
கற்றுக் கொடுத்திருந்தான்
சிறுமீனுக்கேற்ற உணவு முதல்
பெரும்மீன்களுக்கேற்ற உணவு வரை
அவன் அகராதி அத்துப்படி

பல சமயங்களில்
அவனுடன் அமர்ந்து மீன்பிடிப்பினும்
என் தூண்டிலில்
எந்த மீனும் சிக்கியதில்லை
தூண்டிலுடும்போது பேசக்கூடாது
மீன்கள் கேட்டு ஓடிவிடும் என்பான்
அதனாலேயே
தும்மலையும் துளியாகவே விடுவதுண்டு
தள்ளி அமர்ந்தே
அவன் தூண்டில் வீசுவதால்
நுட்பம்பல அறியாமலே போனதுண்டு நான்

அனைத்தையும் கற்றுக் கொடுத்திருந்தான்
அவன்..
ஓர் உயிரின் விலையைத் தவிர!

#முனியாண்டி_ராஜ்.