தொலைதல்

அவனின் நிறம்

அவனின் நிறம்
===•••===•••
சரிந்த விழுந்திருந்த தேகங்களிலும்
ஆறாய் பெருகிப் பாய்ந்திருந்த
குருதிகளிலும்
எதையோ தேடிக் கொண்டிருந்தார்கள்
இரத்தம் தோய்ந்த
கட்டைகள் ஏந்திய கைகளும்
சகதியில் விழுந்து கிடந்தன

வெவ்வேறான சின்னங்களில்
போர்த்திக் கொண்டவர்கள்தான்
நான்கு திசைகளிலிருந்தும்
மையம் நோக்கி
நகர்ந்து கொண்டிருந்தார்கள்
பசிக்கான வேட்டைகளில்

எரிக்கப்பட்ட குடிசைகளும்
எரியூட்டப்பட்ட மனிதங்களும்
இரவுகள் மட்டுமன்றி
பகல்களையும் ஒளிர்விக்கத் தவறியதால்
வாகனங்கள் கொழுத்தியும்
தேடல்களைத் துரிதமாக்கினர்

வேறுபட்ட மந்திரங்களில்
தங்கள் தந்திரங்கள் மறைத்தே
வேத நூல்களென சிரம் வைத்தே
தேடிக் கொண்டே இருந்தார்கள்
தீவிரத்தில் எதையோ
தங்களுக்கான நிறங்களை!

மனித வாடையே மீந்திருந்த
அந்தக் காட்டுக்குள்
மதமற்ற மிருகங்களோடு
சிரித்துப் பேசிய படியே
நடந்து கொண்டிருந்தான்...

நிறமற்ற அவன்!

நிறங்கள் மங்கிய ஓவியங்களில்..

வருடங்கள் மறந்த
ஒரு பேருந்து பயணத்தில்
சில கவிதைகளுடன் நீ
அருகருகே இருக்கைகளில் ஏதோ ஒன்றை
முணுமுணுத்தபடி நெஞ்சில் சாய்ந்து
அண்ணாந்து பார்க்கிறாய்
கண்களுக்குள் நுழைந்து
இதயம் விதானங்களில்
ஓவியங்கள் வரைந்தவாறே...
என்னைக் கடந்து ஓடும் இருள்கவிழ்ந்த மரங்களிலும் செடிகளிலும்
முடிவு பெறாத தேடல்களில்
மனம் மௌனித்துப் பயணிக்கிறது
இருள்கவிழ்ந்து கிடக்கிறது
உள்ளும் புறமும்!

குளிரை ஆவேசமாய்த் துப்பும்
பேருந்தின் சீற்றத்தில்
பக்கத்திருக்கை அரமற்று கிடக்கிறது
சில வார்த்தைகளை உதிர்க்க முயன்று
உதடுகளுக்குள் ஒளித்துக் கிடக்கிறேன்
நீ முணுமுணுத்த வார்த்தைகளைப்
இருக்கைகள் எங்கும் தேடுகிறேன்
இன்றும் கடந்தோடுகின்றன
இரவுகள் அணிந்த மலைகளும் மரங்களும்
என் பார்வைகள் பொருட்டன்றி!

நிறம் மங்கினும்
நீ வரைந்த ஓவியங்கள் மட்டும்
இதய விதானங்களில்..
எதையோ கூற முயன்று!

புத்தாண்டு பலன்

குரு மூன்றாம் வீடும்
சனி ஏழாம் வீடும்
கேது எட்டாம் வீடும்
மாறியதில்
திருமணம் தள்ளிப்போனது இவ்வாண்டும்!
அதற்கென்ன
வருடத்தில் நான்குமுறை வரும்
புத்தாண்டுகளில்....
போனவர்கள்
திரும்பி வராமலா போவார்கள்!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

சூரியன் மேயும் சமவெளிகள்

சூரியன் மேயும் சமவெளிகள்
===•••===•••===•••===
சூரியன் மேயும்
இந்தச் சமவெளிகளுள்
எதிர்காலங்களைக் கேள்விக்குறியாக்கவே
வந்து ஜனித்தாயோ மகளே
என் இறந்த காலங்களை
வருடங்கள் மீட்டுக் கொடுக்கும் ஏற்பாடுகளில்
நீ எப்படி விழுந்தாய்..
என் வழிகள் யாவும் அடைக்கப்பட்ட பின்னும்
எவ்வழியில் உன்னை நான்
கரையேற்றுவது..

எனது பாவங்களின் சாபமா
அல்ல
உன் சாபங்களின் கண்ணீரா இது..
எதுவெனத் தெரியாமலேயே
இருள் அடர்ந்த ஒரு வெளியில்
புதைந்து கொண்டே வருகிறேன்
உன்னையும் சுமந்து கொண்டே..
எந்த இறைவனும் கண்ணுக்குத் தெரியா
மனிதம் அற்ற முகங்களில்
உனக்காவது ஒருவனைத் தேடுகிறேன்..
என் சுமையல்ல கண்ணே நீ
உன் சுமையாகவே நான் !!!!

என்னைக் கிழித்தெறிந்த பாதைகளில்
உன்னை எப்படி நடக்க விடுவது
மடி கனத்தும் மனம் மறுதலிக்கிறது..
உன்னை இறக்க..
நானும் இறக்க!
சூரியன் சுட்டு கருத்ததல்ல
நம் தேகம்...
வறுமையின் இன்னொரு பக்கம் இது!
உன் பாதம் பட்டு
பூமியாவது எரியாமலிருக்கட்டும்...

பசி போக்க வெள்ளை மனதுகள்
வரும் வரை ...
கன்னம் கிழிக்கும்
என் கண்ணீரைப் பருகிக் கொள்..
இதையன்றி வேறெதுவுமில்லை
என்னிடம்

அது குருதியாகவே இருந்தாலும்!

#முனியாண்டி_ராஜ்.

வீ

கைப்பேசியின் நினைவகங்களை 

நிறைத்திருக்கும்

காலை மாலை வணக்கங்கள் போல்

உன் நினவுகளால் 

நிறைத்திருக்கிறாய் என்னை!

மௌன விடுதலைகளில்...

அவன் பேசிய கடைசி வார்த்தை
அவனுக்கு மறந்து போயிருக்கும்
இந்நேரம்!
அவன் நினைவுக் கதவுகள்
தட்டியோ
ஞாபகச் சன்னல்களில் ஒட்டி உரசியோ
உங்கள் முயற்சிகளில்
சறுக்கிக் கொண்டே வருகிறீர்கள்

அவன் தொண்டைக்குழியின்
கடைசிச் சொற்களும்
உதடுகளோரம் ஒட்டியிருந்த
இறுதி எழுத்தும்
இழுத்து வீசப்பட்ட பிறகு
அவன் மௌனியாகி விட்டான்
அவன் தெருக்களில் நகரும்
வாக்கியங்கள்கூட
முக்காடிட்டுப் போவதாகவே
பேசிக் கொள்கிறார்கள்

ஏதோ ஒரு நிறத்திற்குள்
அவன் குரல்வளை நெறிக்கப்பட்டதாக
உடனிருந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்
ஊடகப் பந்தயங்களில்
அவன் குரல்கள் மேய்க்கப்படுகின்றன
வாசல்முன் குவிந்தொழுகும்
ஒலிகளும் ஒளிகளும்
அவன் தனிமையைச் சிதைப்பதாகவே
அவன் கருதுகிறான்

கறுப்புக் கொடிகளிலும்
சிவப்புக் கொடிகளிலும்
வார்த்தை வெடிகள் வீசியவன்
வெள்ளைக் கொடிகளில் மருண்டதெப்படியென
வாக்கு வாதம் நடத்துகின்றன
கொடியற்ற கம்பங்கள்

புரட்சிகள் புதைக்கப்பட்ட
வரலாறு அறிந்தவர் மட்டும்
மௌனியாகிக் கொண்டே வருகிறார்கள்

அவனைப் போலவே!

மௌன அடவிகளில் மனம்

மௌன அடவிகளில் மனம்
===••===••===••===••===
உனக்கான கணங்கள்
உயிர்ப்புடன் இன்னும் இருக்கின்றன
மௌனம் தரித்த வனங்களின் ஊடே 
எதையோ தேடி விரைகிறது
சத்தமற்ற ஒரு பொழுது

இரைச்சல் நிறைந்த சாலைகளூடே
கவனம் பதிந்தே இருக்கிறது
அடிக்கடி பக்கத்து இருக்கைகளில்
விழிகள் விழுந்தெழுந்து
மீண்டும் ஓர் ஏக்கப் பெருமூச்சில்
சாலைகளில் போய் விழுகின்றன

அடவிகளின் ஆர்ப்பரிப்பற்ற மடிகளில்
மனம் அமர்ந்து தியானிக்கும் பொழுது
திடீர் உறக்கம் கலைப்பவன்போல்
சடாரென நினைவுகளால்
அறைந்து போகிறாய்
எங்கிருந்தோ பாறை மோதிவிழும்
அருவிகளின் ஓசைகளில்
என்னைச் சேர விடாமலேயே விரட்டுகிறாய்

செவியறையும் வாகன ஒலியெழுப்புகளில்
அடிக்கடி நிஜத்திற்கு வருகிறேன்
திடீரென ஏதும் வாகனம் நிற்கலாம்
தடுப்பம் மீறி சிறு விபத்தும் வரலாம்
எச்சரிக்கைகளில் மனம் விழிக்கிறது
வளசைகளில் இறுகிய கரங்கள்
வரவை மெய்ப்பித்தே நகர்கின்றன

ஒரு வாகன நெரிசலை
மனம் வேண்டிக் கொண்டே வரைகிறது
அடர்ந்த அந்தக் காடுகள் நோக்கி
அது விரைய!

#முனியாண்டி_ராஜ்.