மௌனம் களவு படாமலேயே

ஓர் பெருத்த வெளியில்

அடர் மௌனத்தினூடே
என்னை அறுத்துக் கொண்டே வருகிறாய்
காற்றின் கரைச்சலில்
கலந்து போகும் ஒலிகளிலும்
காதுகளை ரணப்படுத்தும் இரைச்சல்களிலும்
என் மௌனம் களவு படாமலேயே
இருக்கிறது ....

தூரங்களில் மேயும்
என் பார்வைகள்
வெறும் வெறுமைக்கே உணவாகின்றன
எந்தச் சிறு தூண்டல்களிலும்
நான் துலங்க முடியாமல்
பெருத்த ஒரு வெளியில்
என்னைத் தேடிக் கொண்டே
வருகிறேன்.....
சுற்றிச் சுற்றி அலசும் விழிகளில்
நான் 
வேற்றுலகவாசியாகத் தெரியலாம்..
அவர்களின் மொழிகளில் 
நான் ஏதோ ஒருவகையில்
விமர்சிக்கப்படலாம்....

இருந்துவிட்டுப் போகட்டுமே..
செவிகளைச் செவிடாக்கும் ஒலிகளிலும்
காற்றைக் களங்கமாக்கும் புகைகளிலும்
அவையாவது கலந்து போகட்டும் ..

என் மௌனம் உடைபடாதவரை
நானும் கிரகவாசியாகவே!

*முனியாண்டி ராஜ்.*

பொ.....றாமை!

உளைச்சல் நிறைந்த பொழுதில்

அந்த ஆமை
தெரிந்தே பாதம் 
எடுத்து வைத்தது...
மனதின் வரவேற்பறையில்
முகமன் எழுதி புன்னகை பெற்றது..
ஒவ்வொரு அறையாய்
விழி நுழைத்து 
அகல ஆழங்களை அளந்து பார்த்தது..

சுவரை அலங்கரித்த
மாலைகளையும் பதக்கங்களையும் 
அலசி அலசி மேய்ந்து ....
சான்றாய் விரிந்த சான்றிதழ்களில்
மனம் வெதும்பிப் புரண்டது...
புகைப்படங்கள் மீது
பெருமூச்சை விட்டெறிந்தது...

வாழ்த்துகளை வாயளவில்
அலங்கரித்து
வஞ்சனையை மனதோடு நிறுத்தி
ஆற்றாமையில்
ஒரு கொலைக்குக் காரணம் தேடி
மெதுவாக வெளியேறியது..
அந்தப் ..

பொ.....றாமை!

*முனியாண்டி ராஜ்.*

வானவில்

மழையும் வெயிலும்
புணரும் பொழுதெல்லாம்
வாசல் கடந்து விரைகிறேன்..
நீ ஒடித்துப் போட்ட
வானவில் காண!

*முனியாண்டி ராஜ்.*

நஞ்சு

அன்பாய் அளவளாவி
ஆயிரம் பூக்கள் மனமெங்கும் மலர
ஆனந்தமாய் துள்ளிப் பறந்தேன்
பார்ப்போர் பழகுவோர் நண்பரென
நகமனைத்தும் வரைந்து வைத்தேன்..
நா மீட்டிய வார்த்தைகளில் 
நாள் நனைய குளித்தேன்..

வெண்மைச் சிரிப்பினில்
கனவுகளிலும் பூட்டினேன் தேர்
உள்ளத்துச் சொல்லனைத்தும்
உதடுகளிலேயே வலம் விட்டேன்
நம்பிக்கையில் கைகொண்டு

சட்டென 
நீலம் பூத்து உதிர்ந்தன
மனவெளி பூக்கள்..
எந்த நாவில் வசித்தது...

நஞ்சு !!!